شیدایی به سبک ایرانی

راهکارهای نوین روانشناسی رابطه در همسریابی و همسرگزینی و استفاده درست از سایت همسریابی شیدایی برای ازدواج دائم و موقت

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «تربیت فرزندان» ثبت شده است

چهار راه در تربیت فرزند

  من و شما 

برای بازداشتنِ فرزندمان از کارِ بد 

و تشویقِ او به کارِ خوب 

چهار تا راه بیشتر نداریم. 


راه اول :

تقویتِ مثبت ( positive  reinforcement ) 

یعنی ما به مجموعه و سیستم 

چیزی اضافه می کنیم. 

یعنی فرزند شما یک کارِ خوبی انجام می دهد 

و شما به او یک پاداشی می دهید. 


راه دوم : 

تقویتِ منفی ( negative reinforcement ) 

در تقویتِ منفی من به فرزندم می گویم 

حالا که وقت امتحانات است 

لازم نیست که اتاقت را مرتب کنی  

در نتیجه او را از یک مسئولیت یا وظیفه ای دور می کنم برای اینکه درسش را بخواند. 

من در اینجا از مجموعه و سیستم 

یک چیزی را که کودک خوب نمی داند 

بیرون می آورم 

و به آن می گویم تقویتِ منفی 

که معنایش کم کردن است. 


راه سوم ‌‌:

تنبیهِ مثبت ( positive punishment ) 

به عنوان مثال فرزند من 

کار بدی می کند 

من حرف تندی به او می زنم 

و یا با اینکه کارِ درستی نیست 

فرض کنید او را  تنبیه فیزیکی می کنم 

در اینجا تنبیهِ مثبت صورت گرفته است

چون در اینجا من به مجموعه و سیستم 

یک چیز بدی که تنبیه است را اضافه می کنم 

برای اینکه فرزندم 

آن کار بد را انجام ندهد. 


و راه چهارم ‌‌‌:

تنبیهِ منفی ( negative punishment ) 

در این حالت 

من فرزندم را از یک چیزی که 

لازم و واجب نیست محروم می کنم 

مثلاً به او می گویم 

حالا که با برادرت سرِ سازگاری نداری 

من از تو اسباب بازی ات را 

مثلاً برای دو روز می گیرم  

و یا به عنوان مثال 

یک روز حق نداری تلویزیون نگاه کنی 

در اینجا تنبیهِ منفی صورت گرفته است

چون من یک چیزی را

از سیستم و مجموعه کم کرده ام.


۰۸ خرداد ۹۷ ، ۰۹:۱۵ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
نازیار ملک

تفاوت مهرطلبی با مهربانی در رابطه با فرزندانمان

 

 وقتی ما "مهربانیم" در رابطه با فرزندمون کاری رو میکنیم که دوست داریم و درسته، از رابطه با فرزندم رشد می کنم، لذت می برم، از او می اموزم، از او پاداش می گیرم با او خوب و خوشم، حتی با اشتیاق بازی و در اغوش گرفتن فرزندم صبح بلند میشم. لذت میبرم که با فرزندم غذا بخورم باهاش حرف بزنم، از بودنش احساس لذت و رضایت میکنم. با فرزندم جهان رو حس و احساس می کنم، از انرژی و هیجان او لذت میبرم و باهاش اوج میگیرم. این مهربانیست. من پنجاه برابرخرج و وقت و انرژی که گذاشتم لذت بردم، باهاش رشد کردم.

حالا وقتی من مهرطلبم، از کاری که میکنم رنج میبرم، نگرانم، خشمگینم، عصبانیم، موقع انجام دادنش حرص میخورم. وقتی رنج میبرم عصبانیم خشمگینم که مهربان نیستم. مهرطلب، مهربان نیست. ببینید ایا رنج میبرید؟ طلبکار فرزندتونید؟ یا برعکس سپاسگذار فرزندتونید که شما رو با دنیایی اشنا کرده که بدون او هرگز این دنیا را نمیشناختید. وقتی ما در خانه، عشق محبت امنیت و ارامش نداشتیم، وقتی به خواسته هامون در کودکی نرسیدیم، بهمون اعتماد به نفس ندادند، حرمت نفس ندادند، وقتی نظام تربیتی در خانه کودک رو تشنه و گرسنه عشق ( یا همون دیسپلین) نگه داشته، وقتی از کودک انتظارات زیاد داشتند، تنبیه ش بکنن، تحقیر و تهدیدش بکنن، کودک در سه سالگی به این نتیجه میرسه گرونترین کالای دنیا محبته، و حالا برای گرفتن محبت اطرافیانش دست به هر کاری میزنه، چون وقتی محبت ببینه خیالش راحته تنبیه نمیشه. برای همین نیمی از مردم ما مهرطلبند.

برای همین اگر شما پدر و مادرید باید دست بچه هاتون رو ببوسید که به شما اجازه دادند پدری و مادری کنید. هر کار خوبی هم میتونید براشون بکنید. و به اندازه سر سوزن هم توقع برگشت نداشته باشید. اگر کار تربیتیتون خوب بوده و فرزندان مهربانی دارید که حتما مهربانیشون رو نثار شما میکنند. 

انسان مهرطلب، غمگین و غصه خوره خشمگین و مضطربه، از حق خودش نمیتونه دفاع کنه، همیشه فکر میکنه همه به حقوقش تجاوز میکنن...

حالا نگاه کنید به جامعه ما که پدر مادرها چقدر از بچه هاشون طلبکارند، حساب کارهایی که کردن رو به روی بچه هاشون میارند در حالیکه وظیفه پدر مادری انجام کار خوب برای فرزنده. اگر کارهایی که کردید بلد بودید و خوب بوده حتما همون زمان پاداشش رو گرفتید، اگر فرزندانتون رو مهربان بار بیارید که اولین نفر با شما خوبند پس طلبی باقی نمونده، اما اگر بلد نبودین و فرزندتون رو از پا انداختین الان نشستید منتظر چه طلبی هستید؟

۳۰ فروردين ۹۷ ، ۱۰:۳۵ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
نازیار ملک